ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید

توئی استاد سخن هم توئی استاد سخاحاتم طائی شاگرد تو زیبد جاوید

میر میران توئی و ما همه رسمی توایمرسمیان را به صخا و سخن توست امید

از سخای تو تمنا کنم آن چیز که هستچون سخن‌های تو شیرین و چو بخت تو سفید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise