تو را نازی است اندر سر که عالم برنمی‌تابدمرا دردی است اندر دل که مرهم برنمی‌تابد

سگ کوی تو را هر روز صد جان تحفه می‌سازمکه دندان‌مزد چون اوئی ازین کم برنمی‌تابد

مرا کی روی آن باشد که در کوی تو ره یابمکه از تنگی که هست آن ره نفس هم برنمی‌تابد

مرا با عشق تو در دل هوای جان نمی‌گنجدمگر یک رخش در میدان دو رستم برنمی‌تابد

مرا کُشتی به تیر غمزه وانگه طُره بُبْریدیمکن، طُره مبُر کاین قدر ماتم برنمی‌تابد

که باشد جان خاقانی که دارد تاب درد توکه بُردابُرد حسن تو دو عالم برنمی‌تابد

Sənin nazın, gözəl yarım, edibdir aləmi heyran,
Mənim də qəlbimin dərdi sağalmaz, olsa min dərman.

Qapındakı itə hər gün gərək yüz can verəm töhfə,
Ona diş həqqi bundan az yaraşmaz, ey mahi-taban!

Hanı məndə o cürət ki, tapım astanına bir yol,
O dar yolda ki, yoxdur bir nəfəs də çəkməyə imkan.

Sənin eşqin olan qəlbə sığışmaz bir də can eşqi,
İki Rüstəm olan meydanda bir Rəxş eyləməz cövlan.
Məni qəmzə oxunla öldürüb, sonra saçın yoldun.
Nə öldür sən, nə də saç yol, bu nə matəmdir, ey canan?

Nədir Xaqaninin canı, ola qurbanlığa layiq,
Budur, olmuş iki aləm sənin bir hüsnünə qurban.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love