دیدی که یار چون ز دل ما خبر نداشتما را شکار کرد و بیفکند و برنداشت

ما بی‌خبر شدیم که دیدیم حسن اواو خود ز حال بی‌خبر ما خبر نداشت

ما را به چشم کرد که تا صید او شدیمزان پس به چشم رحمت بر ما نظر نداشت

گفتا جفا نجویم زین خود گذر نکردگفتا وفا نمایم زان خود اثر نداشت

وصلش ز دست رفت که کیسه وفا نکردزخمش به دل رسید که سینه سپر نداشت

گفتند خرم است شبستان وصل اورفتم که بار خواهم دیدم که در نداشت

گفتم که برپرم سویِ بامِ سرای اوچه سود مرغ همت من بال و پر نداشت

خاقانی ارچه نرد وفا باخت با غمشدر ششدر اوفتاد که مهره گذر نداشت

Könlümüz necə, gördün ki, xəbərsizdir yar,
Ovladı, yıxdı bizi, yerdə qoyub, getdi nigar.

Biz onun hüsnünü gördükdə, xəbərsiz düşdük,
O xəbər tutmadı bizdən, çəkilib getdi kənar.

Ovlayanda bizi, göz qıydı o, bir ovçu kimi,
Sonra lütf ilə nəzər salmadı ki, noldu şikar?

Dedi: yoxdur aramızda ikilik; pozdu özü,
Birliyə and içərək, əhdini qıldı inkar.

Bəxt vəfa etmədi, yar vəsli əlimdən çıxdı,
Sinəmi deşdi oxu, qəlbimə saldı odlar.
Vəslinin məclisi xoşdur, dedilər, yollandım,
İstədim daxil olam, tez qapını bağladılar.
Cəhd qıldım, düşəm o məclisə damdan, bacadan,
Heyf, hümmət quşumun nə gücü, nə şəhpəri var.
Eşq nərdində uduzmuş oyunu Xaqani,
Daşı şeşxanəni tutmuş hər oyunçu uduzar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love