آسمان داند که گاه نظم و نثربر زمین چون من مبرز کس ندید

در بیانم آب و در فکر آتش استآبی از آتش مطرز کس ندید

ز آتش موسی برآرم آب خضرز آدمی این سحر و معجز کس ندید

از دو دیوانم به تازی و درییک هجا و فحش هرگز کس ندید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets