کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایم
کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
آزاده رسته از در دربند حادثاترُستی خوران به باغ رضا آرمیدهایم
چون چار هفته مه که به خورشید درخزدیک هفته زیر سایهٔ خاصان خزیدهایم
بیجوش خون چو موکب ساغر گذشتهایمبیچتر زر چو لشکر آتش دویدهایم
در نیم شب چو صبح پسین درگرفتهایمدر ملک نیمروز به پیشین رسیدهایم
از پشت چار لاشه فرود آمده چو عقلبر هفت مرکبان فلک ره بریدهایم
گلگون ما که آب خور وصل دیده بودبر آب او صفیر ز کیوان شنیدهایم
در عالمی که راه ز ظلمت به ظلمت استاز نور سوی نور شبیخون گزیدهایم
ای دل صلای قرصهٔ رنگین آفتابکز ره بلای آخور سنگین کشیدهایم
ای ساقیالغیاث که بس ناشتا لبیمزان می بده که دی به صبوحی چشیدهایم
ای میزبان میکده ایثار کن به مابیغولهای که از پی غولان رمیدهایم
بیم است از آن که، صبح قیامت برون دمدتا ور آه صور دردمیدهایم
ما ناوکی و دعوت ما تیر ناوکیتیری کز او علامت سلطان دریدهایم
از صبح و شام هم به زر شام و سیم صبحسلطان چرخ را به غلامی خریدهایم
در خاک کوی ریختهایم آبرو از آنکترسیدهایم از آب که ما سگ گزیدهایم
دل را کبود پوش صفا کردهایم از آنکخاقانی فلک دل خورشید دیدهایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-271
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ötən ay gəlmişidim şəhrə, ey Raci, hilal-asa,Məni üryan ü ləğər görcəkin el baxmadı əsla
KəklikCanım kəklik gözüm kəklikYerişin yarıma bənzər
Alimin zalım padşaha cavabıDedi bir əhli-elmə bir zalim –Key olan şər sirrinə alim!
GözlərinGülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,