مشو خاقانیا مغرور دولت
مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
به دولت هر که شد غره چنان دانکه میدانش آتش و او نیسوار است
چو صبح است اول و چون گل به آخرکه این کم عمر آن اندک قرار است
به رنگی کز خم نیلی فلک خاستمشو خرم که رنگ سوگوار است
در آن منگر که نیل او سراب استکه خود نیلش سراب عمر خوار است
بسا دولت که محنت زادهٔ اوستکه خاکستر ز آتش یادگار است
بسا محنت که دولت، آخر اوستکه دی مه را نتیجه نوبهار است
سر دولت غرور است و میان لهوبه پایانش زوال روزگار است
به می ماند که می فسق است ز اولمیانه مستی و آخر خمار است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-44
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
Mehribanlıq görməyib bir mehliqadən küsmüşəm,Gündə yüz al eyləyən qəlbi qəradən küsmüşəm.
Bir beləƏbəs-əbəs çəkmə zəhmet sevdiyim,Verme ziynət xəttü xalə bir belə.
OlurZərrəcə qəm çəkmə, aliyi-həzrətim,Qadir Mövlamız sənə yar olur,
Ey pəri, sənsiz pərişan ruzigarəm doğrusuEy pəri, sənsiz pərişan ruzigarəm doğrusu,Sən gedəldən bərlü bisəbrü qərarəm doğrusu.