ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش

خاقانی را نرفته بر گندم دستعمدا ز بهشت می‌کند بیرونش

Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.Buğdaya dəyməmiş Xaqani əli,Cənnətdən qovdular onu bixəbər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise