Bağdaş qurub otursa nigarım, fəğan qopar,Dursa-otursa, fitnəyi-axirzaman qopar!

Şirvan xəlayiqi qamu Təbrizə daşına,Mülki-Əcəm sorar ki, qiyamət haçan qopar?

Yetdikcə tükənür ərəbin kuyü məskəni,Bağdad içində hər necə kim türkman qopar.

Çıxsa saraydən bu cahan vadisin tutar,Bir mürşidi təriqəti-pirü cavan qopar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Görmişdi ta Xətai əzəldən yəqin bunu,Nuhun əlaməti gəlir, andan tufan qopar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland