Mehdiqulu xana

Mənə buyurmuşdun: Qoləyə gəlsin,Yenə cuşə gəlib bəhri-iltifat,Sənin mərhəmətin, mənim ixlasımMehri-münəvvər tək aləmə isbat.

Qalmışam aranda müddəti-mürur,Təbiətə səfra eyləyibdir zur;İstər idim olam azimi-hüzur,Naxoşam, hərəkət eyləyib ixlat.

Bağır oğlu Məmməd, Məşədi hacı,Əliqulu, Müqim sərimin tacıHər mərizə eyləsələr olacı,Ehtiyatın görün, tez olur mömat.

Tiryak yedirirlər, hər kim olsa dıqq,Heyzədən aldırır xuni-bəsəliq.Yenə bu hal ilə o qövmi-zındıqÖzlərin sanırlar Ərəstu, Bokrat.

Falicə verirlər qürsi-təbaşir,Müstəsqiyə əbi-kəsni, ma-şəir;Mərizin mərəzi yəni çökə dir,Sahibin çapalar üç qatü dörd qat.

Nüsxeyi-tibbdə şeş oxur “şişi”,Məlamətdən yoxdur ğəmü təşvişi;Təşxisi-mərəzdə həmin danişiBudur ki, canı var, tərləsin mirat.

Təbiəti-harrə xalis əngəbin,Qabizə süfurü yəhuda, darçin,Bəlqəmi-mizacə tüxmi-xiyarinMünasib bilirlər daimül-övqət.

Mərizin üstünə yetişən məhəl,Dərviş Kəlbi hazır olur əlbəəl;Qədəmlərin guya katibi-əcəlYazıbdır baisi-movtü münacat.

Fisqləri zahir mənəndi-günəş,Həq bilir sözümdə yoxdu ğəllü-ğəş;Yolları hər yerə düşsə səyaveş,Yanlarınca gedər “əyyühəssəlat!”

Gah görürsən bir-birilə tapışır,Gah atlanıb hər tərəfə çarpışır;Lənnü tən bunlara elə yapışır,Necə ali-Məhəmmədə-sələvat.

Qələnin adamı yetdi yarıya,Necə ki, qoynuna ac qurd darıya;Az çəkər ki, məzar dəgər barıya,Bu növ ilə eyləsələr hərəkat.

Vilayətə salıbdılar şur-şeyn,Şərbət tək içirlər dəmül-əxəveyn;Bunların yanında qatili-HüseynZimmədən bəridir ruzi-ərəsat.

Bir kimsəyə ariz ola sədəmə,Baxmazlar fəqirə, yoxsula, kəmə,Qədəm götürməzlər, həqqül-qədəməYa on tümən pul gərəkdir, ya bir at.

İmalədə yədi-beyzaları var,Həqq üçün bir ondan başları çıxar;Mərəzi-digərdə, inanma zinhar,Vüqufları ola, heyhat, heyhat!..

Sən gör necə xərab olub zəmanə,Çəmənli Cəfər də mərdü mərdanə,O da təbib olub, girib meydanə,Çölün cəngəlindən yığıbdı qat-qat.

Otuz il laəqəl gedib qoyuna,Bilfel çobandır, baxsan boyuna;Dağılmışda xub düşmüşük oyuna,Yetən olmadımı əhli-kəramət?!

O ki, İsmailin saf azıb vazı,Gah yerdə qılar ölü namazı,Gah tapıb özü tək bir annamazı,İşə qoyar xah türkü xah tat.

Təsəllütü yoxdur “Töhfəyə” əsla,Bilməz nədir “Qarabadın” mütləqa;Ağızdan-ağıza öyrənib əmma“Tibbi-Yusifidən” bir neçə əbyat.

“Gərək bu cahandan eyləmək həzər,Öz yerində deyil çünki xeyrü şər”.Nə təbib, nə alim, Zakir, müxtəsər,Axtarsan yoxdu bir niksifat.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Satire