Bir az torpaq, bir az Vətən canımız
Vaxtsız əcəl qapımızı tanıyıb,Yaxamıza əl uzatmaz olaydı.İnsan elə ucalaydı göylərə,Dərdin-qəmin əli çatmaz olaydı.
Qaya qalxıb öz kökündən qopanda,Çapılan da peşman olur, çapan da.Ölüm bizi bir gün qoyub sapanda,Daş yerinə dağdan atmaz olaydı.
Bir az ölən, bir az itən canımız,Bir az torpaq, bir az Vətən canımız,Odda yanan, suda batan canımız,Odda yanmaz, suda batmaz olaydı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-bir-az-torpaq-bir-az-veten-canimiz
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Death
Bir gün bir xan məclisdə dedi ki, hər kim öz övrətindən razıdırsa,ayağa dursun. Hamı qalxdılar ayağa durdular, məgər şəxsi ki, qalxmadı.
YaylaqGözəllər seyrangahısan,Görüm səni var ol, yaylaq!
بهار آمد که گلشن بوی آن گلپیرهن گیردسراپای چمن را باز در مشک ختن گیرد
Deyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsinDeyin o yara, edir aşiqin səfər, gəlsin,Şikənci-əqrəb ara gizlədib qəmər, gəlsin.