Zərif adamların nur kimi çağlarİnsaf üzərində, barış qanında.Solan yarpağı da yaş töküb ağlar,Ruhuna toxunmaz qarışqanın da.

Can atdım dəftərə, qələmə, saza,Silaha, tüfəngə can atmamışam.Kimisə, nəyisə verib güdaza,Bir quş dimdiyi də qanatmamışam.

2000, 13 sentyabr

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets