Köhnə kişi
Xalq yazıçısı İlyas Əfəndiyevinruhuna bağışlayıram
Təzələr içində təzədən təzə,Köhnələr içində köhnə kişiydi.Uca şəxsiyyəti, əsərləriyləTamaşa kişiydi, səhnə kişiydi.
Bahar sularıtək axırdı dili,Çəmən qucağında çeşmə kimiydi.Nəsrin şeiriyyəti Valeh dilində,Bayatı kimiydi, qoşma kimiydi.
Fikrə, düşüncəyə, zehnə, yaddaşa,Əlvan naxışları vurdu yaşadı.Büllur saraylara tamah salmadı,Könül sarayları qurdu yaşadı.
Onun əsərləri taleyimizdi,Hey bizdən danışdı, hey bizdən dedi.Kamran Borçalıdan söhbət açandı,Şeyx Xiyabani Təbrizdən dedi.
Onun qələmində tariximiz də,Tarixi ən kəskin ittiham da var.Möhtəşəm hökmdar ucalığı da,Məhv olmuş gündəlik, sönən şam da var.
Saçı zirvələrin qarına döndü,Sarvantək daşıdı karvan dərdləri.Onun qələmiylə dindi, danışdıQarabağ, Borçalı, Şirvan dərdləri.
Enişli-yoxuşlu həyat yolundaNeçə dərə keçib, neçə dağ çıxıb.Zaman sınağından təmiz, ləkəsiz,Sənət sınağından üzüağ çıxıb.
Təzələr içində təzədən təzə,Köhnələr içində köhnə kişiydi.Uca şəxsiyyəti, əsərləriylə,Tamaşa kişiydi, səhnə kişiydi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-kohne-kisi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Osmanlı-rus savaşı bütün şiddətiylə davam edirdi. Krıməldən getmiş, sərhədlərimizə hücumlar artmışdı.
Dəyişilən adların taleyiDilənçi kökündə Poltavadan Yaltaya, Qızıldaşa gələn, ordael-obanın cəlladına, cəlladbaşıya çevrilən, bir gecənin içində
Bağçasaray fəryadıBağçasaray sarayı var,xanı yox,
Daşlar danışırdı BağçasaraydaBoşuna qoyulmur divara daşlar,Boşuna ucalmır məğrur qalalar.