هر سبزه تر که سر زدست از دل خاکنوک مژه ایست از تحسر نمناک

گویا که شده خاک اسیران زمینگریان ز غمی که دیده اند از افلاک

Torpaqdan yaranan hər yaşıl ot, bax,Həsrətdən nəmlənmiş kirpikdir ancaq.Guya ki, ağlayır fələk əlindən,Bu yer əsirlərin bürüyən torpaq.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love