Mənim dostum
Sevincə etibar yoxdur,Ömrü bir an qədər imiş.Hər gülüşün, təbəssümünAxırı bir xətər imiş.
Biz dördəlli tutduq onu,Uddu yenə udduğunu.Dünya tutur tutduğunu,Sızıldamaq hədər imiş.
Həyat səssiz-küysüz ötməz,Sirlərinlə xəyal yetməz.Demək, yoxdur gələr, getməz,Gələn bir gün gedər imiş.
Dərd dondurar, buz kimidir,Yara üstdə duz kimidir.Sevinc şıltaq qız kimidir,Mənim dostum kədər imiş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-menim-dostum
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ömrümüzdə güllü fəsil başlanır,Gözlərimiz gözəl yaza baxanda.
Can üstündəGördüm bir əl uzandı zülmətdən mənə doğru,Qapımı döydülər ki, ömrün başa yetişdi.
Savaş gedirYaşayırıq ağrıları,Dərdlə dərman arasında.
Dözmürəm bu dağın yıxılmağınaBu dağ özülündən aşmamalıydı,Bu dağ öz fikrində çaşmamalıydı.
Poems by other poets
Hər kimin dünyada yarı mərd ola,Aşiqindən qılmaz qət'i-məhəbbət,
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə
Beməxə (Fərsiz){| class="wikitable" style="font-size:1.0em; text-align: left;" width="80%"|-bgcolor="#D8BFD8"