Nə bəlalı karvan oldum, dərd aparmaq peşəm oldu
Nə bəlalı karvan oldum, dərd aparmaq peşəm oldu,Hansı səmtə seyrə çıxdım, yoldaşım yolda qəm oldu.
Min arzu bəslədim canda, heç birinə yetəmmədim,Düşdü ayaqlar altına, şirin arzum həşəm oldu.
Yaxşı sözdən qanadlandım, gəzdim dünyanı baş-başa,Yaman sözdən çiliklənən könül adlı şüşəm oldu.
Zəlimxan da Füzulitək az yanmadı eşq oduna,“Fəqiri-padşahsa, gədai” – möhtəşəm oldu.
1973, 27 noyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-ne-belali-karvan-oldum-derd-aparmaq-pesem-oldu
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Gəlin, dostlar, gəlin şadlıq eyləyək,Bu dövrandı, mən dediyim bu dövran!
Sən ey millət qəhrəmanıMillətin ağır günündəA millətin nankor oğlu,
Dərbəndə gəlSalam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
Başına döndüyümSən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm