Ömür
Gül soldu, yerində çöp qalasıdı,Od söndü, yerində kömür qalası.Yıxılar sarayın daş hasarları,Dağılar zamanın dəmir qalası.
Qaynayır, yanaqda qan-yaş əriyir,Həm möhlət tükənir, həm yaş əriyir.Qum kimi süzülür, daş-daş əriyir,Torpaqda toz olur ömür qalası.
2003, 19 avqust
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-omur-3
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
قدم از بار غم و غصه نگون می سازی
Cavanlar... cavanlar...Ay mənə süd verən ağbirçək ana,Ay mənə dərs deyən əziz müəllim.
Həsbi-halŞəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.
XoruzYatardıq ağacda şad, bipərva,Nə gəldi düşdük bəlaya, xoruz