Ağbabalı Adil üçün

Qardaş, ağır oldu həsrətin mənə,Ürəyim ağrıda, göynəkdə qaldı.Yeriyib, yüyürüb ayaq açmadı,Körpə arzuların bələkdə qaldı.

Yetişəndə ölüm, yeriyəndə çən,Dayandın yenə də gülərüzlü, şən.Doymadın çəmənin təravətindən,Gözün güldə qaldı, çiçəkdə qaldı.

Gecələr gözlərin yuxu yatmadı,Səni çox çağırdım, səs oyatmadı.Bir hava çalmağa vaxtın çatmadı,Sazın həmişəlik köynəkdə qaldı.

1977, 11 aprel

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring