Ana Vətən, ana torpaq, ana yer,Duman səni bürüməyə qoymaram.Qara bulud çox döyməsin döşünə,Addım atıb yeriməyə qoymaram.

Nemət olub düzlərində bitərəm,Hər arzuma, istəyimə yetərəm.Daş olsam da, nəğmə deyib ötərəm,Bülbülləri kiriməyə qoymaram.

Həyat üçün deyilməmiş sözüm var,Ürəyimdə zəhmətinə dözüm var.Hər ağacın yarpağında gözüm var,Xəzəl olub çürüməyə qoymaram.

1977, 20 iyun

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring