Niyə danışmırsan, açıla eyni,Həyat könül verə bir şirin səsə.Tufanlar kiriyə, dalğalar yata,Şimşək nəriltini biryolluq kəsə.

Niyə danışmırsan, dünya çaylarıBizim düşdüyümüz axına gələ.Günəş gözlərimdə gülüşə dönə,Ulduzlar bir az da yaxına gələ.

Niyə danışmırsan, səndən ötəriAy desən, uşaqtək Aya qaçaram.Tək sənin könlünü oxşamaq üçün,Bütün zirvələrə ayaq açaram.

Niyə danışmırsan, məndən ötəriSözün şəkər ola, dilin qənd ola.Aşığa dönsəm də, aça bilməyəm,Qorxuram dodağın qıfılbənd ola.

1976, 5 fevral

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets