Qoşma
Ey könül, ağlama “qəmliyəm” deyə,Gülən gülüb, gülməyənlər güləcək.Vəfası kəm, meydanı gen dünyayaGələn gəlib, gəlməyənlər gələcək.
Kim nə bilər bu dünyanın yaşını,Dərd yandırıb torpağını, daşını.Çoxu töküb gözlərinin yaşını,Silən silib, silməyənlər siləcək.
Yollar uzun, arzular çox, ömür az,Aşıq, qoyma kökdən düşə telli saz.Ay Zəlimxan, yaxşı yarat, yaxşı yaz,Bilən bilir, bilməyənlər biləcək.
1973, 9 avqust
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-qosma-4
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Gündüzlər düşünə bilmirəm demə,Gündüz düşüncədi, gecə düşüncə.
Ey ilhamım! Zəhərin də şirinmişEy ilhamım! Zəhərin də şirinmiş,Şəkərincə, şərbətincə, balınca.
Həyatın verdiyi dərdə, sevincəHəyatın verdiyi dərdə, sevincə,Hamı bir sevinə, hamı bir yana.
Bir yuxu görürdüm...Yoluna düşmüşdü bütün işlərim,Bilmirdim nizamı pozulacaqmış.
Poems by other poets
Seyyid mükərrəm, əziz əkrəm,Bu gün hava əcəb tuğyan olubdur,
Biri nəSəhər-səhər üç gözələ tuş oldum,Eyhamınan salam verdim birinə.
HarasındadırTərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır
Mənzumə: Gənə bilmirəm bu nə güftardırGənə bilmirəm bu nə güftardırNə rəsm ü nə ayin kirdardır