Vətən
Vətəndə qürbəti heç düşünmədim,Qürbətə düşdüyüm an “Vətən!” dedi.Qəlbim arı kimi elə sızladı,Bağrımın başında şan “Vətənl” dedi.
Allahı, vallahı söz olan dilim,Yurdun hər sözünə göz olan dilim.Ağzımın içində köz olan dilim,Axşam harayladı, dan “Vətənl” dedi.
Nədir bu sözdəki ilahi qüdrət,Dizlərə taqətdi, qollara qüvvət?Elə ki birləşdi həsrətlə qürbət,Ürək parçalandı, can “Vətənl” dedi.
2004, oktyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-veten-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Bəh-bəh, kənə bu çay nədəndir? Bu yəqindir ki, bunun əslini Allah yaradıb xəlqə, vəli Kızlı imiş tapdı bu dürri-ədəni, xarici məzhəb.Edib afaqə huveyda, salıb aləmlərə ğovğa qılıb hər işrəti icad eyləyib, Çayi-Xətanı adını qoydu Xətayi, belə pərmikər xətadır bu xətayı.
Rəqib töhməti etdi məni cüda, ey dustRəqib töhməti etdi məni cüda, ey dust!Bu zülmü gördü rəva, görməsin səfa, ey dust!
EdərAralıqda itib hökmi-şəriət,Xahişlərin eyləyirlər təriqət,
Küçük bir levhəEhtizaz etmədə hər yanda behişti-nəfəxat,Oqşuyor səhn çəmənzarı yenə ruhi-bahar.