Qanlı döyüş zamanıBurda bir qız görmüşdüm:Adı Leyla!Özü Leyla!Sözü Leyla!Gözü Leyla!İsti, tozlu yollarıGəzdikcə ayaqlarım,Susuzluqdan partlayıbYanırdı dodaqlarım.Hissəmiz dayanmışdıKənddə, yolun içində,O, hey bizə baxırdıSevinc, maraq içində.Çiynimdən avtomatıƏlimə alıb həmən,Ondan su istədim mən.Qız qaçdı evə sarı...Əlində bir kasa su,Sonra da geri döndü.Baxdım ona, ürəyimŞiddət ilə döyündü.– Alın, için – deyib o,Kasanı verdi mənə.Mən gah kasaya baxdım,Gah da onun üzünə.Soruşdum: – Adın nədir?– Adım, Leyla! – dedi qız.Düşündüm: toplar susar,Bir gün gülər baxtımız!

Qızınsa gözlərinə,Nədəndirsə, bir anlıqÇökdü acı bir kədər.Çökdü sanki qaranlıq.Özü də hiss etmədənƏlimi əlinə aldı,Qəlbinin hərarəti –Mənim əlimdə qaldı.– Getmə, – dedi, – uzağa.Qal burada, amandır,Bu döyüşlər yamandır!– Yox, yox... Qala bilmirəm...Getməliyik indi biz,Qabaqda düşmənlərdir,Arxada Qara dəniz.Biz ayrıldıq o gündən,Döyüşlər yetdi başa,Bir qələbə günəşiQondu torpağa, daşa.Mən yenə bura gəldim,Görmədim qızı ancaq.Ürəyimə sancıldıQara saplı bir bıçaq!– Leyla! – deyib çağırdım:Bağlar susdu, dinmədi.Bəlkə qara yellərin

Qurbanı oldu Leyla?!Ya da qanlı əllərinQurbanı oldu Leyla?!Yerdə Leyla olmadı,Göydə Leyla olmadı.Tapılmadı gözəl qız,Alovların içindəSoldu bizim arzumuz.Yox, Yox! Mənim şeirimdəYurd-yuva saldı Leyla,Krımdan bir yadigarQaldı qəlbimdə Leyla!Qaldı qəlbimdə Leyla!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets