– Söylə, ey ildırım, nə üçün səninOddan, alovdandır bütün bədənin?– Mən odla, alovla çaxmasam, inan,Dağılmaz bu zülmət, uçmaz o duman!– Səndəki qəhqəhə, səndəki gülüş

Elə bil nifrətdən, kindən tökülmüş?– Heç yeri varmı,De, bunsuz döyüşə girmək olarmı?!İnsan da qəzəbi öyrəndi məndən!..

– Çoxmu çaxacaqsan bu göylərdə sən?– Bilmirəm... Nə qədər bu çöl, bu yamac,Yağışa və suya duyur ehtiyac,Nə qədər göylərdə qara bulud var,Bu qatı, zülmət var, qatı sükut var,Onları yandırıb yaxacağam mən,Od töküb göylərdə çaxacağam mən!..

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring