Мехсети Гянджеви: О вине
باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Рубайят, 15در میکده پیش بت تحیّات خوش استبا ساغر یک منی مناجات خوش است
Рубаи 16هنگام صبوح، گر بت حور سرشتپر می قدحی به من دهد بر لب کشت
Рубайят, 23گیسو به سر زلف تو درخواهم بستتا بنشینی چو دوش نگریزی مست
Рубаи 56شاهان چو به روزِ بزم ساغر گیرندبر ساز و نوای چنگ چاکر گیرند
Рубайят, 60چشم ترکت چون مست برمیخیزدشور از می و میپرست برمیخیزد
Рубаи 65پیوسته خرابات ز رندان خَوش باددر دامن زهدِ زاهدان آتش باد
Рубаи 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Рубаи 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Рубаи 91در رهگذری فتاده دیدم مستشدر پاش فتادم و گرفتم دستش
Рубайят, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Рубаи 111لعل تو مکیدن آرزو میکردممی با تو کشیدن آرزو میکردم
Рубаи 114برخیز و بیا که حجره پرداختهاموز بهر تو پردهای خوش انداختهام
Рубаи 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Рубаи 121ما مرد مئیم و در خرابات مقیمنه مردم سجاده و نه مرد گلیم
Рубайят, 124رفت آن که سری پر از خمارش دارمچون جان دارم گهی که خوارش دارم
Рубаи 129زلفین تو سی زنگی و هر سی مستانسی مستانند خفته در سیمستان
Рубаи 158هان تا به خرابات مجازی نائیتا کار قلندری نسازی نائی
Рубаи 160زلف و رخ خود به هم برابر کردیامروز خرابات منور کردی
Рубаи 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Рубайят, 162ای دست تو دست من به دستان بستهبا زلف تو عهد بتپرستان بسته
Рубаи 163در وقت بهار جز لب جوی مجویجز وصف رخ یار سمنروی مگوی
Рубайят, 165می خورد به پاییز درخت از ژالهشد مست و شکوفه میکند یک ساله
Рубайят, 167دلدار به من گفت که می بر کف نهداد دل خود ز آب انگور بده
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.