Aç qara zülfünü ta səfheyi-ruxsarı tuta,Xoş olur sünbül əgər açıla gülzarı tuta.

Hər zaman müşki-Xitadən iy oğurlar zülfün,Möhtəsib hanı ki, bu düzdi-xətakarı tuta?

Bilməyirsən neçə min aşiq olub zülfünə bənd,Zülf qalmaz sənə gər hər biri bir tarı tuta.

Hiç insaf deyil, zülfünə canım qurban,Mən duram, özgələr ol türreyi-tərrarı tuta.

Qorxum oldur ki, görə zülfünü zahid nagəh,Buraxıb sübheyi-səddanəni, zünnarı tuta.

Nə əcəb etməsə ol şux mənimlə göftar,Neyləsin, yox o qədər arzı ki, göftarı tuta.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Yalvara-yalvara zülfün nə olur tutsa Bahar,Çox əcəb sanmayın əfsungər əgər marı tuta.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви