به سر تو که دل تو سر انصاف نداردآن زید شاد کز اول به غمت جان بسپارد

Başına and ola, qəlbində yox insafdan əsər,Şad o kəsdir ki, qəmində canı qurban eləyər.

آنکه یارش تو نباشی نفسی با که نشیند؟وانکه حالش تو نپرسی غم دل با که گسارد؟

Yarı sən olmayanın bəs kim olar həmnəfəsi?Sormasan halını, o dərdini kimlərlə bölər?

من خجل باشم اگر تا سر تو لعل بریزمتو روا داری اگر بر سر من سنگ ببارد

Mən xəcalət çəkərəm, başına gövhər töksəm,Daşı yağdır başıma, qorxma, rəva görsən əgər.

تو الف قدی و شاید که وفا هیچ نداریزانکه من دانم و تو هم که الف هیچ ندارد

Yox vəfa səndə, təbii ki, "əlif" qəddin var,Bilirik biz ki, "əlif" heç nəsiz asan görünər.

چه شماری تو بر انگشت چه سنجی سخن آن؟که به انگشت همی در غم تو روز شمارد

Nə sayırsan sözünü barmağına sən o kəsin, –Ki, qəmində günü barmaqla sayar, ey dilbər!

از تو جورست و ز من صبر بکن هر چه توانیکه فلک جور تو و صبر من آخر به سر آرد

Cövr qıl sən, mən edib səbr, qılar çarə fələk,Səndəki cövr bitər, onda ki, səbrim tükənər.

سایه پرورده وصل است مجیر ارچه بدوستغم عشق تو ز خورشید به سایه ش نگذارد

Vəslinin sayəsinə şövq ilə can atdı könül,Günəşüzlüm mənə o sayəni artıqmı görər?!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви