تا لاله ز شوخی به جهان شور در افگنداز پرده بسی خسته دلان را بدر افگند

زلف و رخ معشوقه ما دید بعینههر دیده که بر لاله سحرگه نظر افگند

هر خون که جهان خورد از آزرده دلان پارامسال زمین از جگر خویش برافگند

خوش دل شده بود از مدد عمر که ناگهبیم اجلش خون سیه در جگر افگند

آن روز که بشکفت ز یاقوت سپر ساختو آن شب که فرو ریخت ز عالم سپر افگند

مرغی است عجب لاله که بر شاخ زمانهشب بال بر آورد و سحرگاه پر افگند

با لاله همی خواست مجیر اسب طرب تاختیک حادثه پیش آمد و صد دفع در افگند

سوسن به سحرگه به زبانی که ورا هستاز فتح شه اندر همه عالم خبر افگند

شه زاده محمد پسر اعظم اتابککاو سایه همه بر سر فتح و ظفر افگند

Lalə bir şuxluqla ki, saldı cahana şurü şər,Pərdədən çıxdı zühura xatiri pəjmürdələr.

Zülfünü, rüxsarını gördü bizim məşuqənin –Hər o kəs ki, sübh vaxtı laləyə saldı nəzər.

Qanını uddu keçən il yer yazıq aşiqlərin,Lalə şəklində bu il bitmişdir o qanlı ciyər.

Lalə ki, öz ömrünə xoşhal idi, birdən əcəl –Bağrına tökdü qara qan, eyşini qıldı kədər.

Açdığı gündə süpər hazırladı yaqutdan,Solduğu zülmət gecə düşdü əlindən o süpər.

Bir əcəb quşdur zamanın şaxəsində lalə ki, –Gecə tüklənsə, qanadlansa, səhər tez tük tökər.

Lalə ilə istədi könlünü şad etsin Mücir,Verdi üz bir hadisə, oldu büsatı dərbədər.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви