Mən dünyanın qucağında,Vətən adlı bucağında;Yandım fəraq ocağında,Közüm söndü, külüm qaldı!

Gözlərimi açan gündənUzaq oldum toy-düyündən!Nələr umdum mən bu gündən,Neçə ayım, ilim qaldı.

Nəğmə deyən bir quş oldum,Ürəklərə qonmuş oldum.Məhəbbətə uymuş oldum,Şirin-şirin dilim qaldı.

Belə imiş zaman demək?Nə düşünmək, nə qəm yemək?Onun-bunun nazını çək,Özüm getdim, elim qaldı!-Batum, 1916, sentyabr*

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине