Qaldı
Mən dünyanın qucağında,Vətən adlı bucağında;Yandım fəraq ocağında,Közüm söndü, külüm qaldı!
Gözlərimi açan gündənUzaq oldum toy-düyündən!Nələr umdum mən bu gündən,Neçə ayım, ilim qaldı.
Nəğmə deyən bir quş oldum,Ürəklərə qonmuş oldum.Məhəbbətə uymuş oldum,Şirin-şirin dilim qaldı.
Belə imiş zaman demək?Nə düşünmək, nə qəm yemək?Onun-bunun nazını çək,Özüm getdim, elim qaldı!-Batum, 1916, sentyabr*
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavad-qaldi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О родине
Aşıq olub, tərki-vətən olanın,Əvvəl, başda pür kamalı gərəkdi.
GəlirMillət komutanı Vağarşah ağa,Səbr eylə başına gör nələr gəlir.
ŞükürlüyükTorpaq milyon illər yaşayar, susar,üstündə hər nə var qoynuna gedər.
Tiflisin TərifiMəcmu hər vilayətdən ağırdı dağı TiflisinBahar çağı cənnətə oxşuyur bağı Tiflisin