Qoca bir türkün vəsiyyəti
Yavrularım! Ey ömrümü şənləndirən, güldürən,Alnı açıq oğullarım, gözəl, yosma qızlarım,Bir qayəsiz uçurum var, ayrılmıyor önümdən,Ömrüm vəfa etməz bana, bəlkə pək az yaşarım.
Artıq bana dar gəliyor həp şu əngin üfüqlər,Sanki ruhum qanatlanıb şimdi pərran olacaq.Qarşımızda yanğın kibi görünən al şəfəqlər,Ehtimal ki, yarınki gün bəni sönmüş bulacaq.
Əcəl güclü, bən gücsüzüm, kimsə ondan qurtulmaz,Toplaşınız, vardır sizə bir qaç sözüm, dinləyin.Getməliyim, vəsiyyətsiz ölsəm ruhum şad olmaz,Qulaq verin sözlərimə, birər-birər bəlləyin.
İlk istəyim: hiç bir zaman sevgidən əl çəkməyin,İnsan oğlu sevgi için yaratılmış, doğmuşdur.Yer yüzünü qardaş bilin, insan qanı dökməyin,Bu dünyada bir qaşıq su çoq zalımlar boğmuşdur.
Kimsəyə kin bağlamıyın, yigit olun, mərd olun,Vicdanınız elmas kibi nur saçaraq parlasın.Qonum-qomşu, yaqın-uzaq hər kəslə həmdərd olun,Qırıq gönülləri yapın, bıraqmıyın sızlasın.
Zülmə hərgiz yaqlaşmıyın, doğru yoldan şaşmıyın,Tanrı haqdır, haqqı sevər, ədalətdən xoşlanır.Yaltaqlığa imrənməyin, kibrə hiç yanaşmıyın,Öz haqqını bilməyənlər ən sonunda daşlanır.
Arslan kibi cəsur olun, fəqət haqsız çıqmayın,Haqsızlığa qarşı qoyun, bıraqmayın şımarsın.Zalımları, cəlladları çeynəyin, hiç qorqmayın,Türk milləti, görülməmiş, boyun büksün, yalvarsın.
Baq! Şu yanda gülümsüyən yeni doğmuş ay nədir?Şəfəqlərin doğurduğu bir qızdır ki, hər yerdəTürk adını e’lan için bir səmavi aynədir,İştə! Bizim tariximiz… həm yerdə, həm göylərdə.
Ey sevgili quzularım! Sizdən bən ayrılırkən,Bəndən sizə son vəsiyyət: hərgiz məhzun olmayın.Vicdanımla, namusumla yaşar, haqqı bilirkən,Güclükmü var himmətinə qavuşmaqda Tanrının!?
Namus, vicdan insanlarda iki böyük qanatdır,Onlar ilə Adəm oğlu yüksək göylərdən aşar.Namus, vicdan bizlər için daimi bir həyatdır,Türk eli həp o hiss için doğmuş, onunla yaşar.
Bir millətin tarixidir kökü, yurdu, yuvası,Tarixiniz baş ucundan hərgiz əskik olmasın."Altay" dağı, "Makan" çölü, həm də "Yasın" ovası"Birər aydın səhifədir, hər türk gərək anlasın.
Südü təmiz, əsil oğul bilməzmi ki, əcdadıNasıl doğub yaşamışlar, nə ərliklər etmişlər.Bilməli ki, tez məhv edər zaman nankor evladı,Öz nəslini unutanlar çoqdan sönüb getmişlər.
Bir millət öz kökü üstə bitər, böyür, yüksəlir,Köksüz ağac çabuq qurur, çiçək açmaz, bar verməz.Baqın, görün tarixiniz sizə nələr göstərir,Həp şərəf, həp böyüklükdür, ancaq şaşılar görməz.
Mərd atalar yigitlikdə nam almamış yalınız,Ta əskidən onlarda var elm, hikmət həvəsi.Günəş kibi tarixləri parlatıyor, baqsanız,Səmərqəndin darülfünunları, rəsədxanəsi.
Əvət, arslan yavrularım! Türk eli həp şanlıdır,Elmas kibi ləkəsizdir, saqın, qafil olmayın.Əsr, iyirminci əsrdir! Vəzifəsi pək ağır…Arş iləri!Qomşular yol aldı, geri qalmayın!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavid-qoca-bir-turkun-vesiyyeti
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
“İqbal”ın 696-cı nömrəsində “İttifaq” məktəbinin bugünkü halını həmiyyət sahiblərinin ixtiyarına ərz etmişdik. Əcəba, fəryadımızın nə kibi tə’siri oldu? Məktəb haqqında nə yapıldı? Maliyyə cihəti tə’min edildimi? İanələrin daima müntəzəm bir surətdə alınması təəhhüd olundumu?.. Bunları bilməyoruz. Bildiyimiz bir şey varsa o dəxi bu xüsusda kəndilərini əlaqədar bilən kimsələrin e’tinasızlığı və laqeydliyidir ki, ciddən şayani-təəssüfdür! Hələ “Simurğ” və “Kimya” tə’birinə şayəstə olan cəmiyyəti-xeyriyyə ə’zasının saiqeyi-nifaq və ədavətlə – hiç bir gunə təşəbbüsdə bulunmamaları hissiinsaniyyə ilə mütəhəssis olan bütün ərbabi-vicdanı dilxun etsə gərəkdir. Vaqtilə mədrəsə üzviyyətinin öz ailələri arasında kəndilərinə mədari-iftixar bilən möhtərəm kimsələr əcəba nədəndir ki, böylə mevqelərdə yaqalarını sıyırırlar. Mədrəsənin maddi və mə’nəvi ehtiyacına müavinət etmək öylə dursun, qapısından belə keçmək istəmiyorlar. Rəyasət həvəsilə uçan zəvat niçin öhdələrinə tərtib edən vəzifənin ifasında müsamihəkar davranırlar? Doquz illik bir maarif müəssisəsi qapanıb yüz nəfərə qərib, mə’sum çocuqlar pərişan, səfil olunca bu vicdani məs’uliyyətin qarşısında bulunanlar əcəba nə kibi bir mə’zirət bəyan edə bilərlər?Məcmui bin üç yüz rublədən ibarət olan sərmayeyi-təvəkkül (kapital)dən tə’til maaşlarını və bir taqım müsarifati-sairəyi tə’diyə etmək için iki təqsit etmək üzrə beşər yüz rublə, cəm’ən bin rublə mədrəsənin sandığından alınmışdır. Bu gün mədrəsənin sərmayəsi naminə ancaq üç yüz rublə sandıqda mevcudu vardır ki, o dəxi mədrəsənin altı aylıq bədəli-icarı deməkdir.
Müharibə və ədəbiyyatTuhaf şey!.. Nerəyə getsən, hər nəyə baqsan, bir sarsıntı, bir pərişanlıq hökmfərma... Bütün könüllər iztirabda, bütün ruhlar həyəcanda, bütün gözlər intizarda...Kürreyi-ərzin, şu canavar yatağının bir bucağı, bir nöqtəsi yoq ki, duyduğumuz saldırışlardan, eşitdiyimiz gurultulardan mütəəssir olmasın!
M.Qurbanəli ŞərifzadəNekroloqSəmimi millət xadimlərindən biri də tərki-həyat etdi. Əvət, M.Qurbanəli Şərifzadə həzrətləri də sönüb getdi, həm də bəlirməsini, parlamasını sezdirməyən bir qıvılcım kibi söndü.
BisətBİSƏTAydın və yıldızlı bir gecə. Məkkə yaxınlığında Hira dağı. Ətrafda mağaralar, yalçın qayalar, sarp enişlər, qorqunc uçurumlar...Peyğəmbər əli alnında dərin düşüncələrə dalmış... O, qırq yaşında, gözəl, veqarlı bir sima... Alnı, köksü, omuzlarının arası geniş; rəngi gül rənginə mail əsmərimsi və nurani... Saçları nə pək qıvırcıq, nə də pək düz; sağalı bir tutam, sıq və tam; biləklər, qollar qalın və qüvvətli... Böyük başlı, hilal qaşlı, çəkmə burunlu, dəyirmi çöhrəli, orta boylu, iri gəmikli; kirpikləri uzun, iki qaşının arası açıq, fəqət bir-birinə yaqın. Gözləri qara və büyücək... İştə o dalğın və müəmmalı gözlər... Gecənin sükutunu oqşayan həzin və bayıltıcı bir ud zümzüməsini dinləyərək, uyuyor kibi, kəndindən keçmiş. Bu sırada pənbə, mavi, mənəkşə nurlar içində altun qanatlı, füsunkar bir mələk göydən enər və ilahi bir ahənglə Peyğəmbərə xitab etməyə başlar.
Стихи других поэтов
Ey soran bəndən: «Nədür eşqi?», qoy aşiq tərkidə,Vermiyə qəlbində yer eşqə, yolını bərkidə.
Hər kimin müsahibi yoxdur gəlməsin meydan araHər kimin müsahibi yoxdur gəlməsin meydan ara,Ona yol yoxdur gəzib seyr eyləyə ümman ara.
DərdimiBabat babat yüz min mənim dərdim var,Kimə deyəm yana yana dərdimi
Təcnis: Nazlı yara dərdi-dilim yazmağaNazlı yara dərdi-dilim yazmağa,Nə bir kağız tapdım naqaləmindi,