Qayıt
Həsrətin araya atdı dağ, dərə,Sönən işıq oldun, batan səs oldun.Qayıt, mənim gülüm, qayıt bu yerə,Ey mənim istəyim, nə gəlməz oldun!
Ümidlər, arzular pəran-pərəndir,Qəlbə təsəllidir xatirələrim.Bir halımı soruş, könlümü dindir;Axşamlar yadıma düşür səhərim.
Qayıt, mənim gülüm, yerbəyer eləDərdli səhərləri, gecələri sən.Çaşıb başqa yolla keçirəm elə,Düz öz qaydasınca küçələri sən.
Qayıt, yerinə qoy Ayı, Günəşi, -Yenə olduğutək görüm həyatıQayıt, gözüm nuru, könlüm atəşi,Qayıt, sahmana sal bu kainatı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/eli-kerim-qayit
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Nə vəhşi könlüm ol ahunigəhdən qeyrə ram olmaz,Nə anın hicrinin nöqsan olan ayı tamam olmaz.
Gəraylı: Ey ağalar, bu gözəldənEy ağalar, bu gözəldən,Mən dönərəm, könül dönməz,
QubadırKəmali-rifəti-Şirvan mə'lum,Maarif mə'dəni xaki-Qubadır.
Baş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməsBaş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməs,Bən gədayi gör ki, taci-səltənət qıldım həvəs.