Biz həqiqətə gülürük, həqiqət bizə ağlayır
Həqiqəti görürüz biz xəyal şəklində,Hidayəti oxuruz həp zəlal şəklində.
Süturi-nur ilə məstur ikən kitabi-həyat,Üyuni-ümmətə çarpar zilal şəklində.
Miləl gözündə mələkçöhrədir bənati-həyat,Bizə nasıl görünür pirəzal şəklində!..
Bu gülşən içrə çıxar sədhəzar mənbeyi-nur,Nigahımızda kəsilmiş ləyal şəklində.
Əlində sağəri-şadi, qolunda huri-əməl,Məsərrət əhlinə bax infial şəklində!
Hüzuzbəxşi-üməmdir bu nəşvəgahi-sürur,Kəsildi bizlərə darülməlal şəklində.
Səlibi-şə'şə'əpaşi-zəfər görəndə dərəm:Zəvali-milləti seyr et hilal şəklində.
Zülamü vəhşətə məğruq olub da qaldıq, ah,Şu çöhreyi-mədəniyyətdə xal şəklində.
Süxənvəran oxuyur atəşin tərənələri,Bizi bu bağdə kim qoydu lal şəklində?
Yetişdi, dəydi səmərlər şümusi-hikmətlə,Bizi “müəllimimiz” qoydu kal şəklində!..
Bax ol “pəisə” ki, minbərnişini-nəxvətdir!Görür nəvaqisin əmma kəmal şəklində.
“Yəqulü qalə və qilə və fihi qəvlanə”,Bütün məvaizi bir qilü qal şəklində.
Nədir o calibi-vəhşət şu “əngərül-əsvat”?..Siyah fikrdir onlar məqal şəklində.
Kimin dilərsə behiştə, kimin cəhimə atar,Nasıl görür özünü zülcəlal şəklində.
Nə gəlsə ağzına söylər bilamüvazinə həp,Bütün cəmaəti bilmiş xəyal şəklində.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/hadi-biz-heqiqete-guluruk-heqiqet-bize-aglayir
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Mustafa Sübhi bərədərimə*1
Şərareyi-əfkarHəqiqət təlxdir, amma müşabehdir o dərmanə,İçəndə yandırır, sonra həyatə bəxş edir səhhət.
Xabgahi-mövta, ilhamati-əmvat...S.İbrahimov qardaşıma*Yol yapılmaq məqsədilə böyük kəlisanın ətrafı qazılır. Qazılan və təsviyeyi-türabiyəsi icra olunan yerlərdən isə, əbədiyyətə qarışmış olan fani insanların gəmikləri və yazılı daşları çıxır. Dünkü gün bu məzaristani-pərişandan keçdiyim zaman ənqazi-əmvat olan “ə’zayi-rəmimə” (çürük gəmiklər), bilxassə açıq qalan dişlər mənə sanki əzəməti-əbədiyyəni, ehtişami-fənanı oxuyub dururlardı. Bu əsnada bu həqiqəti-zəhrin müxəyyələmdə aşağıdakı şe’rləri yaratmışdı.
Şeytani-rəcibin cənab Rəhimə xitabələriMən söylədim əvvəl sənə, ey xaliqi-adəm,Xəlq eyləmə bu adəmi, bərbad olur aləm.
Стихи других поэтов
Nə gözəl, mənalı, oxu, sən də bax,Bir qəzəl yazıbdı sədəqə "sin"nən.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
Məhəmməd bəy Arifə cavabMən kimi xəstəyə əlbəttə ki, həmam gərək,Necə kim aşiqə bir yari-güləndam gərək.
Nə söz varTovuz kimi sığal verib özünə,Bəxtəvərin pərvazına nə söz var?