چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر

چون به جوانی تو پند من نشنیدیرنج بواسیر کش کنون که شدی پیر

کیر بواسیر آورد، همه داننددرد گلو زاید از زیادی انجیر

خرما افزون خوری خناق بگیریکیر ندارد به قدر خرما تاثیر؟!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов