Şəhəri aramla gəzirəm yenə,
Qəlbimdə həyatın zövqü, nəşəsi.
Dünyada hər yerdən xoş gəlir mənə
Bu Şərqin qapısı, Şərqin guşəsi.

Baxıram gözlərə, tanış gözlərə,
Dönüb zənd salıram azı yüz kərə.
Birisi xəyala daldırır məni,
Anıb düşünürəm uzaq cəbhəni.

Hərdən fişəng yanır, dinir avtomat,
Dayanmış üz-üzə ölümlə həyat.
Alıb şəhidlərin intiqamını,
Yarırıq düşmənin istehkamını.
Çatıb son mənzilə, görüşürük biz.
Sevincdən yaşarır kipriklərimiz.
Yaddan çıxmışdısa indi o düzlər,
Düzlər o düzlərdir, gözlər o gözlər...

Baxıram gözlərə, tanış gözlərə,
Söz qoşum onlara azı yüz kərə.
O gözlər göl kimi durudur yenə,
O gözlər gözümün nurudur yenə.
O gözlər açılsa, güllər naz satar,
O gözlər yumulsa, kainat yatar.
O gözlər ömrümün gülən yazıdır,
O gözlər eşqimin ilk aynasıdır.
Bir vaxt bu aynada özümü gördüm,
O gözlər içində gözümü gördüm.


Gəlib salam verib görüşür, hərə,
Baxıram gözlərə, tanış gözlərə.
Birində yamyaşıl tarlalar gülür,
Meyvəli baxçalar əlvan görünür.
Birində göylərə qalxır binalar,
Üz-üzə, göz-gözə baxır binalar.
Birinə elə bil bulaqlar dolur,
Ləpəsiz, dalğasız mavi göl olur.
Birində dil açıb gülür körpələr,
Birisi ulduzdur, birisi ülkər.
Bütün bu gözlərdə həyat var deyə,
Məftun kəsilirəm hər gözəlliyə.
Bu vaxt ürəyimdən gəlir bir xəbər:
– Bəsdir, ey şairim, susma bu qədər!
Hər nə var qəlbində danış gözlərə,
Bu tanış gözlərə, tanış gözlərə!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов