Ey səba, degil məhəl tapsan güli-xandanımaKim, düşüpdür atəşi-ğəm laləyanlıq canıma.

Bəs ki, atəşnak yüzün vəsfidür sözüm mənüm,Yoq əcəb gər düşsə od bu dəftərü divanıma.

Vəh ki, (bir) bədmehr ilən düşmiş sərükarım yenəKim, əgər ölsəm xuda bilür ki, yadməz yanıma.

Sürmə qılğaylar məlaik asitanın gərdini,Gər qədəm qoysan şəbi bu külbəyi-əhzanıma?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Həsrətindən verdi can yüz dərd ilə qul Kişvəri,Bildürün, ey dustlar, halım mənim sultanıma.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе