Giryədən tufan qılaydur çeşmi-xunbarım mənüm,Qılğalı tərki-vəfa namehriban yarım mənüm.

Mürği-bismil tək miyani-xakü xun görcək məni,Türfədür bu kim, gülər türfində dildarım mənüm.

Mən bəlavü dərdü möhnət dağının qaplanıyam,Gülgül olmuş tazə dağlarlən zarım mənüm.

Bəzm içrə ta rəqib xami-visalın içgəli,Nə bəlalər kim, çəkər bu can əfkarım mənüm.

Rişteyi-təsbih əlimdən getdi, ey kafir necəBolğalı aşüftə saçın bağı, zünnarım mənüm.

Yayanux köksüm evində bu bəlapərvər könül,Xandadur bilmən bu tiflxanə bizarım mənüm.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Zülfinin sevdasidən, ey Kişvəri, bolsam həlak,Hiç mana qılmaz mədəd bəxti-nigunsarım mənüm.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви