مرا که با لب او نوبت سخن نرسد
مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد
اسیر زلف تو را در فضای دل چمن استکه دست باد صبا هم به آن چمن نرسد
به خویش شب همه شب همچو مار میپیچماگر نسیمی از آن زلف پرشکن نرسد
ز دوری تو هوس هاست در کمین دلمبیا که ملک سلیمان به اهرمن نرسد
به غیر ناله که را همزبان خود سازممرا که دست به یاران انجمن نرسد
سموم یأس گدازد تمام کنعان رااگر ز مصر وفا بوی پیرهن نرسد
کسی که مهر بتی برگزید میداندکه فکر شیخ به تحقیق برهمن نرسد
به جای سبزه اگر سرو قامت افرازدیکی به قامت آن سرو سیمتن نرسد
غم گران تو دانسته میکشد مجذوبو گر نه کیست که زورش به خویشتن نرسد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/meczub-qezel-25
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Qəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,
Çata-çatVaxt yetişdi köç eylədin dünyadan,Sevən ürək səni anar çata-çat.
Qəzəl: Sevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləmSevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləm,Maili-sərv ü gül ü bağ-gülüstan deyiləm
Bəhanədi buDedim: Dilbər, getmə, bir də danışaq,Dedi: Sözüm yoxdu, bəhanədi bu!