شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي

ز چشم مست و خرابت مدام مست و خرابمولیس نَشوَةَ في الحبِّ من کُؤُوس سُقاتي

چو از جمیع جهات است جلوه‌گاه تو چشمملقد جلوتَ علی عینِ من جمیع جهاتي

و کیف تُشبه حُسناً بک المِلاحُ جمیعاًملاح و ملح اُجاجی تويی که عین فراتی

به حُسن و خُلق و شمایل به هیچ خلق نمانیکه بس حمیده‌خصالی و بی‌جمیل‌صفاتی

نه هجر توست هلاکم؛ ز وصل توست نجاتمرأيتُ فيه هلاکي وجدتُ فیه نجاتي

به عزم کعبهٔ کویَت؛ برای دیدن رویتقطعتُ وصلَ ثِقاتي؛ دخلتُ فی الفلواتي

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دخلتُ تیه ظلامٍ لأجلِ وصلک حباًکه همچو چشمه حیوان نهفته در ظلماتی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке