Puşkinə
Necə deyim: ölümünün yüz əlli ili?..Sənin əlin tətikdədir yüz əlli ildi.Çox xırdalar bərk ayaqda qeybə çəkilir,Böyük dərdlə vuruşana böyük deyildi.
Səndən keçdi Rusiyaya atılan güllə,Namərd bilir: xalq ürəyi – şair ürəyi!Ölümsüzdür açıq-aşkar açılan güllə,Qara həsəd gizli-gizli yeyir ürəyi.
Hər xəyanət uçrumundan bir tale alsaq,Min gecəmiz,Min küçəmiz çıraqban olar.Məncə, şair qüruruna daş atan alçaqAnasına-bacısına kəm baxan olar.
Sənin səsin: «Hər zamanda zamandan qorunQalır pislər yaddaşında, pis illər ölmür!Bir Dantesə bəsdi bircə hörümçək toru,Çətin odur – qatil ölür, qatillər ölmür».
İndi qatil min donludu,Bir donlu deyil.İndi «ağıl daşqınından» qatil artmada.İndi qatil atlı deyil,Faytonlu deyil,İndi qatil ulduzlara kəmənd atmada!
Şair səsi el səsinə Allahdan yaxın,Hər diri söz, hər incə dil bir incizərrə.Nəsiminin qürubunu görsəydin, yəqinSən birinci namizəddin ikinci yerə.
Yenə şair güllələyir görünməz əllər,Yenə səsi səs göyərdir Nerudaların,Taxıl əkir, un ələyir fənd bilməzəllər,Yenə əllər ətəyində – yağışın, qarın.Ölməzliyi ucaldana ölməz deyilir:Qibtəçini kindi boğan,Kindi öldürən.Gəl geriyə varaqlayaq yüz əlli ili,Qatil, görək kimdi ölən, kimdiöldürən!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-araz-puskine
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.
Dağ yaddaşında yazıBirisini çıxartdılar uca bir yerə,Tez aşağı daş hellətdi:
KüləklərDöy qapımı, döy qapımı, Müşfiq küləyi,Əli Kərim qasırğası, qır pəncərəmi.
QəfilBir haray yuxuma güllə boşaltdı,Bir duyğu səsiymiş oyadan məni, –
Стихи других поэтов
Ey ağalar, könlümü çapdı əlmlər,Sultanım, sərdarım, ağam gəlmədi.
QaldıKönül qulluq ilə kamil ustada,Kamala yetmədik, işin xam qaldı
Bilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniBilməm, nə çarə eyləyim, ol bivəfa məniEtsin qəbul xaki-dərində gəda məni.
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin