Puşkin
Arabir işvəli, nazlı gözəllərÇiçəkdən başına çələng toxuyur.Arabir ömrünə uğursuz dillərMöhürlü, imzalı ferman oxuyur.
Arabir görürəm çarın bağındaƏtrafında qızlar kefi çağ səni.Arabir ömrünün əziz çağındaGözləri yol çəkən bir dustaq səni.
Arabir silinir izin şimaldan,Dağılır xəyalın, təsəvvüratın:Qartallı Beşdağa sənin də yaldanBuğlana-buğlana dırmanır atın.
Arabir çıxaraq, bizim Qafqaza,Quzğunu, tərlanı seyrə dalırsan,Şeir dəftərinə dərd yaza-yaza,Azad buludlardan qələm çalırsan.
“Dostların” qurduğu fitnədə, feldəGörürəm qəm yeyən, bağrı qan səni.Boranlı qış çağı qanlı dueldəBir güllə qurbanı yıxılan səni.
Sən bizim dağları, bizim elləriDolanıb gəzmisən bir qərib kimi,Axan bulaqları, coşan selləriSeyr edib durmusan müztərib kimi.
Tarixə bəllidir bizim QafqazınLəkəsiz ürəyi, təmiz qılığı.Qoyar dost yolunda olan-olmazın,Bəllidir elimin qonaqcıllığı.
Sağ olsaydın əgər deyərdim sənə:Qurbandır adına dövlətim, malım.Sərin eyvanıma qonaq gəlsənə,Döşənsin çəmənə ipəyim, xalım.
Babamın əkdiyi qara şanıdanGiləsi göz kimi salxımlar dərim.Oturub danışaq sözdən, mahnıdan,Qonuma-qonşuya xəbər göndərim;
Gəlsin dostlarımız çalaq, çağıraq,Göyləri mat qoyan bir məclis quraq;Çevirək şeirə təəssüratıSevək yer üzünü, azad həyatı.Dırmanaq mehriban azad Qafqaza,Şeir dəftərinə söz yaza-yaza.Dolanaq çayırı, gəzək çəməni,Nə dağlılar səni, nə kazak məniQəfildən atəşə, gülləyə tutmaz.Əziz övlad kimi, şairim, səniEllər xatırlayar, əsla unutmaz.Mən bu arzu ilə açıb yenə dilDedim: “Qoy iş görüm sənin əlinlə”.Gəlib “Çar kəndinə” özüm keçən il,Oturdum yanaşı tunc heykəlinlə.Gözümdən oxudun diləklərimi,Arzumu, duyğumu, istəklərimi,Dedin ki: “Gələrəm bahar gələndə,Bağçalar bar verib, çəmən güləndə”.
İndi bahar çağı gül mövsimidir,Sinəndə qalmasın, burax, çar dağı.Şairim, durma gəl, əsil dəmidir –Babamın qurduğu üzüm çardağıGözləyir yolunu intizardadır,Soruşur: “Qonağın şair hardadır?”Bir səs cavab verir: o yanındadırSarmaşıqlı, gözəl eyvanındadır!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-rahim-puskin
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
İsti qum günəşdən alışıb yanır,Talvarda meynələr göyə dırmanır,
Üç yaşına çatıramTale küsüb, qismət qaçıb, bəxt yatıb,Kövrəlmişəm, üç yaşına çatıram.
حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Bu yaz yağışıŞimşək işığıyla alışdı anlar,Ürəyə yüz ümid yazdı gümanlar.