Gətirdi nəşeyi-mey, saqiya, nə şurə məni,Ki, şövqi-arizi-canan çəkib hüzurə məni.

Cəmali-şahidi-qeyb istərəm Kəlimasa,Amandı tez yetirin cilvəgahı-Turə məni.

Zəmirim olmadı biganə məşrəbindən saf,Qıl aşina genə bir sağəri-bülurə məni.

Həvayi-arizin, ey afitabi-aləmtab,Gətirdi zərrəsifət, ərseyi-zühurə məni.

Qüsuri-əql yoxumdur mənim bu aləmdə,Ki, vaiz, eyləmə məftun cəmali-hurə məni.

Hanı təraneyi-mey-mütrüba, ki, mahi-siyam,Gətirdi təngə məsaciddə həmd-surə məni.

Könüldən olmuşam aşiq o xali-məğrurə,Həvayi-nəfs salıb gör necə qürurə məni!

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Cahanda xosrovi-əhli-sükut idim, Ləli!Xəyali-söhbəti-Şirin gətirdi şurə məni.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви