لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام

قبله جان روی او دان در دو عالم تا ابدگر به رب کعبه ایمان داری و بیت الحرام

گرد رخسار و دو زلف عنبرین می کن طوافتا شوی حاجی و گردی در مسلمانی تمام

مظهر ذات خدا دان آن رخ چون ماه راگر ز ابراری که جای اهل فضل است این مقام

جنت و غلمان و حور و کوثر و ماء معیندر رخ و زلفش ببین چون نور دیده در ظلام

قامت و زلف و دهانش چون الف لام است و میمگر نداری صدق «والله العزیز ذوانتقام »

گر هوس داری نمازی کان بود مقبول حقابرویش محراب ساز و چشم مستش را امام

معنی توریت و فرقان شرح انجیل و زبوراز خطش برخوان که هست آن در عدد بی میم و لام

چشم جان بگشا و در مرآت رویش کن نظرتا ببینی رؤیة الحوراء فی وجه الحسام

ای ز رویت آفتاب و ماه را نور و ضیاوی ز حسنت حور و غلمان لطف و خوبی کرده وام

صورت نور تجلی روی چون ماهت نمودهمچو مصباح زجاج و باده روشن ز جام

قاصرات الطرف لم یطمث بیان حسن توستآن که «حورا» گفت و «مقصورات »، ایزد، «فی الخیام »

هر که را حبل المتین زلف سمن سای تو نیستهمچو کافر در ضلالت می پزد سودای خام

ای «سواد الوجه فی الدارین » خال و خط توداده کار هردو عالم را به زیبایی نظام

تا به فضل حق نسیمی بنده عشق تو شدچرخ و ماه و زهره و خورشید هستندش غلام

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви