Fərsiz
— Fərsizsən, düzünüDeyirəm sənə.Bax, qonşun daş əkibAlmas bitirir.Göm-göy əskinaslarAxır cibinə!— Kim nəsə qazanır,nəsə itirir,Ən böyük qorxu daVar-dövlət verir.
— Sənin günün keçir,Qəmdə, təlaşda,Onun gör necə dəBəxti gətirir.Başçıya baş əyənYuxarı başda...— Kim nəsə qazanır,nəsə itirir,Yaltaqlıq — mənəviƏsarət verir.
— Fərsizin qırılarÖmrü yarıda.Ondan ibrət götür,Gör nədir bu sir!Yüksək rütbədədirÖvladları da...— Kim nəsə qazanır,nəsə itirir.Son hökmü əlbəttəƏdalət verir.
— Ədalət gəlincəCan gedir əldən.
Kitab həsrətiləYan sətir-sətir.O, əldən bərk tutur,Sən isə eldən...— Kim nəsə qazanır,nəsə itirir.Əsil qiyməti də,El, millət verir!Mənə qibtə etməz,Dünyada heç kim,Mənə ancaq mənimQürurum qaldı,Bu gün mənimlədirİtirdiklərim,Fəqət qazandığımBu gün xəyaldır!
7 oktyabr 1999
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nebi-xezri-fersiz
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение