(Kərbalada)

Hər çıraq bənzəyir mavi bir aya,Ayın da göy rəngli xalları vardır.Sanki avizələr səpdikcə ziya,Zəncir çiçəyinin salxımlarıdır.

Tavanı heyrətlə seyr etdikcə biz,Səslənir dostların sözü mehriban.— Onları göndərib sizin yerliniz,Hacı Zeynalabdin — xeyirxah insan.

Necə doğmalaşdı onun ziyası,Qoy ürək söyləsin öz qürurunu.Xalqıyçın o yanan millət atası,Müqəddəs yerə də səpib nurunu.

İsindi könlümüz qanad açaraq,Rəhmətlik babamız, bu nəcib işdir.Harda düzəlsə də nadir çil-çiraq,Atəşi Bakıdan gətirilmişdir.

Ucalsın, ucaldan doğma diyarı,El onu eşqiylə gərək bəsliyə.Odlar ölkəsinin haqq alovlarıQovuşub bu yerdə müqəddəsliyə.

20 dekabr 1992

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине