Laylay
Yuxun qaçdı, evdə yata bilmədin,torpaqda yat, torpaq quzum, a laylay.Gizli-gizli ufuldadın, inlədin,Oyaq qalan yuxusuzum, a laylay.
Güzgü kimi zərif idi, gül üzün,insafdımı torpaq altda çürüsün?!Duman gəlsin, qəbristanı bürüsün,duman sənə örpək olsun, a laylay,Torpaq sənə döşək olsun, a laylay.
Yanımdaydın, yaşayırdıq bir babat,yuxularda gah doğmasan, gah da yad.Ayılıram – nə sən varsan, nə həyat,Yuxularda görüşənim, a laylay,Yaxın ikən gen düşənim, a laylay.
Laylay dedim, beşik dedim məzara,daş gətirdik, saldıq səni hasara.Ha yalvardım, ha çağırdım, ay Sa...ra!..Darıxanda həyanımız, a laylay,Ayrı düşən ünvanımız, a laylay.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/neriman-hesenzade-laylay
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О родине
O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
AğlayıbBir cavan ölübdü qürbət diyarda,Vətənin torpağı, daşı ağlayıb.
VətənKalvayı Məhəmməd ağa, gördü düşüb dara vətən,Kömək yoxdu, arxa yoxdu, qalıb baxtı qara vətən,
XəcalətToy da mənimkidir, yas da mənimki,Ölən də mənimdir, qalan da mənim.