زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبسته‌ست

کس چه سان از تو برد جان که زدنباله حشمتحشم ناز و فنون تا نگری دست بدست است

کام من از تو همین بس که بپای تو نهم سرکه مرا پایه ز اندازه بالای تو پست است

نیست از پیچش موی تو مرا روی رهائیکاین بلائی است ، که پابندِ من از روزِ الست است

پاس خوددار که در عهد تو هر خون که بریزدمردم از چشم تو بیند که خطا شیوه مست است

اینهمه حلقه و چین و گره و بند چه حاجتهرچه خواهی بکن ایزلف کست دست نبسته است

همه شب می نبرد خواب زاندیشه جهانراکآخر اینفتنه که برخواست کیش رأی نشست است

لَوحَش الله ، که نگاهِ کژَت از گوشهء ابرو،راست چون تیر کماندار رها کرده و شست است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نیر آخر کشدم غیرت آنخال که دانمخفته در کنج لبش چون مگس قندپرست است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви