چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید

سپر به پیش سپارد از این ستاره زمین راگر آسمان همه با آفتاب و با قمر آید

بیا به بین که چه حال است از انتظار تو ما رانه جان ز تن بدر آید نه قاصدی ز در آید

گر از نظر فکنَد تیرِ غمزه ام ، چه ملامت،دگر نمانده نشانی ز من که در نظر آید

فرشته ای تو  بدین نازِ جان گداز و گر نه،کجا تحمل کوهی ز طاقت بشر آید

هزار بار گرم بشکنی ز تیر جفا پرچو باز تیر تو بینم مرا ز شوق پر آید

بگو بجان ز کمان بر گذشت ناوک مژگانبیا بلب که ز جانانه پیک خوشخبر آید

نهال قدّ تو تا دیده دید یافت که آخرچه بار میدهد این نونهال اگر ببر آید

جدا ز صورت جانان دلا ز دیده چه حاصلاگر سرشک سر آید ، بهل که دیده برآید

سپر به پیش کشم من ز تیر ناز تو حاشادریغ باشد تیری چنین که بر سپر آید

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کمر چگونه ندزدد ، ز بارِ هجرِ تو ، نیّرچه طاقتی بود آنرا که کوه بر کمر آید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви