ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند

دل سودازده را چاره ز زنجیر گذشتتا دگر حلقۀ زلف تو چه تدبیر کند

پرده بردار که از شعشعۀ طلعت توکس برویت نتواند نظری سیر کند

آنچه شیران قوی پنجه به نخجیر نکردآهو وش چشمِ خطاکارِ تو ، با شیر کند

نادراز دست تو جانی بسلامت برودحشم زلف تو زیندست که شبگیر کند

وقت آنست که طبل لمن الملک زندچشم ات ، اینکار که در شیوهٔ تسخیر کند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دل بصد عشوه کند صید ندارد نگهشنیرّ اینحالت طفلانه مرا پیر کند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов