Xərab oldu könül mülkü, nigarım, eylə bir şəfqət,Apardı gənci biganə, gözətçi eyləməz qeyrət.

İtibdir karivan gözdən, bu çöldə qalmışam tənha,Nə köhlən var, nə də öncül, qədəm atmağa yox qüdrət.

Yatıb qaldım bu torpağın önündə sübhədək, yarəb,Əcəb yoldur ki, bir töhfə bizimçün olmayır qismət.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Nizami, tapmısan artıq bu dünyadə gözəl günlər,Köçüb getmək gərək burdan, qazan sən yol üçün sərvət.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов