Oylağımda boran qopdu bir zaman,Dağ başını qar almağa başladı.Qanadından yaralandı laçınım,Turacımı sar almağa başladı.

Qapımızı döydü qara bir külək,Bağçamızda nə gül qoydu, nə çiçək;Payız fəsli şaxta vurmuş xəzəl tək,İrzi-rəngim saralmağa başladı.

Zaman gəldi... üzümüzə doğdu gün,Çiçəkləndi ilk baharı ömrümün,Busat qurdu hər məhlədə toy, düğün –Yar könlünü yar almağa başladı.

Güclü nə var bu dünyada el kimi?Könlüm simi ötdü gümüş tel kimi,Dövlət, nemət, qaynadıqca sel kimiYeri-yurdu var almağa başladı.

Qocalığı heç qaxmayın başıma,Yeni çatır ömrüm əlli yaşına.Ağ gün çəkdi sağ əlini başımaAğ saçlarım qaralmağa başladı.Qazax, 17 dekabr, 1955

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе