زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگت
زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت
از آن چون مهر زر دایم فرو بستست کار منکه مهر زر نمیورزد دل بیمهر چون سنگت
اگر سالی نمیبینی نشان، هرگز نمیپرسیکجا پرسی نشان من؟ که هست از نام من ننگت
به حسن غمزه و قامت ببردی دل جهانی رافغان از قامت چالاک و آه از غمزهٔ شنگت!
گناه هر که در عالم، بیامرزد ز بهر تواگر پیش خدا آرند فردا بر همین رنگت
مرا از رنگ و دستان تو بوی آن همی آیدکه هم دستان زبون گردد ز دستان و ز نیرنگت
مکن پنهان ز چشم من بیاض روز روی خودکه ما را کرد سودایی سواد زلف شبرنگت
ترا با اوحدی جنگست و ما را فکر آن در دلکه سر در پایت اندازیم،اگر باشد سر جنگت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-157
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Bu gün bir qönçə ləb yarı sevmişəm,Dəhanında tuti dillərə qurban,
Ürəksiz getməSevdiyin gözəlin ilk görüşünəSən çalış əliboş, çiçəksiz getmə!
Qəzəl: Zəəfi-qəmində ol kəmərin sorma halımıZəəfi-qəmində ol kəmərin sorma halımıBir muyi-pic və taba salıbdır xəyalımı
بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادمولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم